Uśmiech dzwonów Nagasaki

Opowieść o latach przeżytych u boku ojca, Takashiego Nagai, po 9 sierpnia 1945 roku

Po zrzuceniu bomby atomowej na Nagasaki 9 sierpnia 1945 roku, która zabiła 72 000 mieszkańców, doktor Nagai odnajduje swoją żonę zwęgloną w tym, co było ich kuchnią. Dla niego rozpoczyna się niezwykłe życie, coraz bardziej poświęcone przywracaniu innym nadziei na atomowej pustyni, podczas gdy białaczka – będąca skutkiem jego oddania chorym jako radiologa, znacznie przekraczającego granice bezpieczeństwa – już nieubłaganie go wyniszcza. U jego boku są dwoje dzieci: mała Kayano, wówczas czteroletnia, oraz Makoto, mający dziesięć lat.

W latach 1945–1951 Makoto dzieli, aż po najgłębszą intymność, życie chorego ojca, walcząc ze wszystkich sił razem z nim przeciw chorobie. Ten hojny zapał, pełen synowskiej miłości, pozwala mu przejść przez okres dojrzewania z niezwykłą prostotą i świeżością. Dzięki wrażliwości serca wchodzi w komunię z duchowymi odkryciami ojca, czyni je swoimi i pozwala nam przeżyć je na nowo w tej opowieści poprzez poruszające i zaskakujące anegdoty, które wyłaniają się z jego wspomnień z czasów, gdy jako chłopiec przeżył wybuch atomowy.

W 1959 roku, osiem lat po śmierci ojca, publikuje Uśmiech dzwonów Nagasaki, w ciągłości z najsłynniejszym dziełem ojca, Dzwony Nagasaki, oraz z jego zawsze pozytywnym spojrzeniem na rzeczywistość.

Kup książkę